Grasmus bij de Haarrijnse plas

Het was een mooie ochtend om naar de Haarrijnse plas te gaan. Ik had wat vitamine voor de ziel nodig.
Ik besloot op de fiets te gaan en zowaar alles kon mee op de pakezel de telescoop, het statief en de camera met de telelens erop. Zelf had ik een rugtas om en de verrekijker om mijn nek. Ik had er zin in ;-)
Ik hoor daar aangekomen gelijk de Fitis, Tjiftjaf en Kneutjes zingen. Verderop 3 dollende Putters. Met de fiets aan de hand loop ik het gebied in. Grauwe ganzen seinen naar elkaar door of ze al dan niet voor mij moeten verkassen. Ze blijven. Meerkoeten trekken  luid spetterend een sprintje. Kuifeendjes glijden rustig langs en een visdief krijst boven me langs. Het water klotst langs de randen.
Bij de eerste waterinham zie ik enkele Boerenzwaluwen en wat Huiszwaluwen landen en opvliegen. Ik blijf er even staan, plant mijn telescoop neer en geniet van de zwaluwen. Het lukt me niet goed ze op de foto te krijgen maar dat is bijzaak.

Na een half uur ga ik verder langs het water.

Bij de kijkhut aangekomen hoor ik in de verte het luid spottende lachje van de Groene Specht. Ik vind hem door de telescoop, vlak voor de rij knotwilgen bij de kersenboomgaard. Intussen vliegt vlakbij een Grasmus heen en weer tussen de struikjes bij de hut. Dan zie ik hem ineens in een iel boompje zitten, zo'n 10 meter van me vandaan. Heel voorzichtig leun ik over de kijkrand van de kijkhut en in slow motion duw ik de camera met lange telelens over de rand. Hij blijft zitten. Ik wacht even en dan gaat hij zingen!
Hij zingt alleen voor mij. Zo voelt het. Ik besluit er geen filmpje van te maken omdat achter de vogel op het land een grote gele machine veel lawaai maakt. Volgende keer dan maar, want deze Grasmus gaat hier broeden. Ik voel het gewoon!
Hier wat portretjes van dit schattige vogeltje.
Beetje veel plaatjes, maar een vogelaar krijgt er nooit genoeg van. Daarom.

Hij zingt voor mij: het komt wel goed...

Hier zie je dat lekkere bolle witte keeltje.

Wat een snorrebaard!

Ik zei toch,veel plaatjes van de Grasmus ;-)

Hij heeft me allang gezien, maar ziet er geen gevaar in.

Windvlaagje door de kuif

Zo grappig die snor ;-)

Hier kwam ik dus ook het mooie  Bont zandoogje tegen langs de rand van de plas.(als kopfoto)

Ik kan het niet laten en wil hier toch wat aandacht aan besteden.

Maar dit was wel de wandeling van de Grasmus .

En zo zag ik hem zitten zo ver weg en zo uit de camera zonder nabewerking:

Het was een mooie manier om Bevrijdingsdag te beginnen.

Een soort intermezzo. Het weekend daarvoor waren er ernstige gezondheidsproblemen bij een van mijn kinderen .

Dat  gaat gelukkig weer goed nu.   

Pica pica, picobello!

Achter de woonwijk ligt een heerlijk pad langs een singel. Ik wandelde er gisteren ook en ineens:

Wat zit daar nou op het pad?!

Gekleed in zwart verenpakje met witte spencer...een baby ekster! (Pica pica - Eurasian Magpie) maar wel héél juveniel!
Heel voorzichtig iets dichterbij, niet alleen omdat ik het beest niet wil weg jagen, maar ook omdat ik alleen gewapend ben met een MACRO-lens!

Kijk hoe mooi die blauwe lijnen over de rug dekveren. Zo omgedraaid is het toch al wat meer "vogel"
Verderop hoor ik al de ouders roepen, dus nog een foto (of 2)

Want, ja  wanneer krijg je zo'n kans...

Dan is het welletjes en gaat het jong toch af op de roep van de ouders.

Als ik later over het zelfde pad terugloop is het ekstertje weg gelukkig, Je denkt altijd dat ze nog niet kunnen vliegen als ze zo stuntelig rond hobbelen. Het was een leuke ontmoeting.

Volgende blog; een portret van de Grasmus.

EN helaas is mijn camera stuk!!!!
Camera error....moet terug naar Sony!
Had ik net een hele mooie serie van een  mussenfamilie (met jong)
ik kan de kaart niet eens meer uploaden op mijn PC, als ik dat maar niet kwijt ben, snik!
Huib schiet te hulp en heeft de foto's van de kaart kunnen halen...ppffft!!Bedankt!

De eerste de beste

De komende weken is het steeds de eerste dit en de eerste dat.

Het eerste Oranjetipje is al voorbij gevlogen.

De Beekrombout, en de eerste Watersnuffel al gezien. 

Nu was het weer de eerste Variabele juffer.

Ik zag hem bij een wandeling in het wijkpark.
De eerste..vreselijk lange naam voor een piepklein beestje..

Pinksterbloemlangsprietmot 

Daar ook weer die aparte wolzwevers als kolibries kunnen ze voor een bloem blijven fladderen.

Gewone wolzwever

En in februari zag ik al de eerst Hommel op de Helleborus en de zon deed de rest.

En ook de Lieveheersbeestjes zijn er weer volop.

Viertienstippelig Lieveheersbeestje

De eerste Gehakkelde aurelia had ik al gezien, maar niet zo leuk in combinatie met dit  Lieveheersbeestje.

Hun kleuren passen mooi bij elkaar. 

Een vrouwtje Boomblauwtje zet haar eitjes af

Groot Koolwitje (m)

En Groot koolwitje, maar dan mevrouw.

Die gaan elkaar vast wel vinden!

\

Ik sta rustig dit mooie vrouwtje Klein geaderd witje te fotograferen, 

als ineens een mannetje er bovenop landt!

Die hebben elkaar in ieder geval gevonden.

Een omarming, zou het de eerste keer zijn;-)

Ik neem afstand en laat ze met rust. 

Zo mooi, de taak zit erop, er is gezorgd voor een nieuwe generatie.

Er volgen dit jaar nog heel veel eersten ik weet het zeker.

Maar afgelopen woensdag was een hele mooie:

Ik zag mijn eerste Ortolaan!

zie info>HIER

Een mooie foto werd het niet, maar de telescoop liet me ieder veertje zien 

van dit beeldschone vogeltje wat gewoon in Utrecht even een paar dagen kwam foerageren.

En een Ortolaan is voor mij een droomsoort. En niet zomaar de eerste de beste!

Toen ik ooit het boekenweekgeschenk, geschreven door Maarten  "t Hart in handen kreeg dacht ik dat het een laan was in een dorp of zo....Maar de vogel op de omslag was het dus een Gorsje. Die ooit eens in het echt zien....

Droomsoorten, 

droommomenten,   

En dat moment iets moois of iets nieuwe te zien maakt je heel blij..

Slenteren langs vennen en stroompjes in Brabant

We lopen door het mulle zand op de dreef langs enkele vennetjes ten zuiden van Boxtel, Marianne en ik op zoek naar de eerste libellen. Het is Koningsdag en zo ver ons oog reikt heerst hier volstrekte rust. Maar de vogels zorgen wel voor de nodige muzikale begeleiding op deze wandeling. Vele mezen, Tjiftjaf en Fitis, merels en grasmussen.  We zien enkele vuurjuffers, een watersnuffel, een smaragdlibel en vele vlindertjes, Marianne ziet haar eerste groentje! Dat is mooi.

(archieffoto 2013)

Al vinden we niet echt waarvoor we gekomen zijn (Maanwaterjuffer), het is er heerlijk toeven met een voorzichtig zonnetje en weinig wind, maar 6 km later besluiten we naar het riviertje de Beerze te gaan in Smalbroeken. Misschien zit er een Rombout en zijn er weidebeekjuffers of een Bosbeekjuffer. Als we er aankomen is de zon helaas achter de wolken verdwenen. Op wat vuurjuffers na, laten de juffers het afweten, maar we zien wel de Beekrombout! Drie zelfs. De beestjes hangen in takjes te drogen en kunnen nog niet vliegen. Voorzichtig nemen we wat foto's. Het is nog even wennen, maar het Libellenseizoen is nu echt begonnen!

Watersnuffel

vuurjuffer

Beekrombout

Onderaan de stengel vinden we het larvehuidje. Misschien voeg ik de foto later toe.

Het mocht mee liften naar huis in een brillenkoker van Marianne ;-)

We sluiten de dag af met een Fluiter, een mooi stel Roodborsttapuiten en een prachtige Geelgors in het vizier. Libellen zoeken met alleen de macrolens, kan best, maar de telescoop kunnen we toch niet missen!

Geelgors (archieffoto 2013)

Dan is het weer de hoogste tijd om terug te gaan.

Mooie ervaringen rijker.

Volgende keer dan echt de vlinders en wat insecten

preview: