Ik en merels in mijn hut

Niets nieuws onder de zon als ik zeg dat er echt merels in mijn hut zaten.
Lang geleden...
Ik zat nog op de lagere school, toen een merelvrouw de vensterbank van mijn slaapkamer wel een geschikt plekje vond voor haar nestje. Zo tussen de potten geraniums aan de binnenzijde van het raam, lekker droog en uit de wind, hm, moest kunnen. Het raam was toch altijd open, dag en nacht.
Het haalde de krant en het haalde de Taptoe (jeugdblad) en het was leuk!

Het verhaal in de krant klopt natuurlijk niet. De merel zorgde zelf voor haar nestje en wij lieten haar natuurlijk geheel met rust. Maar in die tijd sprak men van "verrukt " en dikte men het verhaal aan.

Ik werd wakker met zicht op de nodige bedrijvigheid, gezellig! En sloop iedere morgen mijn bed uit zodra ik de merel van het nest had zien vertrekken. Ik weet wel dat ik me er van bewust was dat ik wel een heel apart logeetje op mijn kamer had en fluisterde 's avonds zachtjes "welterusten mereltje"  Ik had het geluk dat het raam precies tegenover de deur was, zodat ik door het sleutelgat kon zien of de merel wel of niet op het nest zat en ik dus snel naar binnen kon gaan. Maar op gegeven moment kon ik gewoon in en uit sluipen. Dan bleef ze zitten. Hoe moeder en de uitgekomen jonkies ondertussen aan ons gewend waren zie je op onderstaande foto. 

Die kon dus gewoon genomen worden op geringe afstand. 

(wie wat bewaard...)

Ik heb de jongen zien uitvliegen!

Daaraan moest ik vandaag weer denken. toen ik voor het raam mijn camera opstelde voor een paar merelportretjes, bij mijn "hut van Marie" zoals ik het zicht op deze voedertafel speels heb genoemd. Oude liefde roest niet. 

Man en vrouw komen vast op de voedertafel, waar ik een uitgebreid merelmaal heb klaargezet.

(in de vergroting komen de foto's beter tot hun recht, klik daarvoor op de eerste foto)

Het vrouwtje blijft nog even op een afstand.

het mannetje komt wel gelijk kijken op de stronk

En dan, als de kust veilig is, kan de uitgebreide lunch beginnen 

en maak ik onderstaande portretjes

Dan komt het vrouwtje toch ook op het lekkers af.

stukjes krentenbrood en appel tussen de laatste sneeuwrestjes

Zo gewoon, die merels bij de "hut van Marie" in de tuin, 

maar ik heb er wat mee en al heel lang!

Na de reactie van Joke nog even het heerlijke gezang van de merel opgezocht.
klik op het pictorgrammetje LUISTER van de site van de Vogelbescherming. Hierbij die link
voor het  geluid van >de merel <

Volgende blogbericht mogelijk over: Vogels  op Texel!!

De Kruisbekgaai

Ik had vanmiddag een Vlaamse gaai in de tuin met een gekruiste bek!!
Een soort van Kruisbekgaai, kijk zelf maar. Op deze foto zie je dat het best.

(klik op de eerste foto voor weergave in de vergroting, dat is mooier)

Hoe zou het komen? Door al dat rukken aan en slopen van die voedernetjes???

Hieronder lijkt het weer een beetje normaal :-)

maar het is en blijft echt gekruist, toch?

Als hij op een tak gaat zitten heb ik een mooie achtergrond.

Als hij wegvliegt komt het mannetje vink weer terug, 

Toch ook echt een schoonheid!

Maar die gaai met gekruiste bek, had ik nog nooit gezien, en die heeft hij echt!

Kruisbekgaai, nieuwe soort!:-):-)

vast vet rood!

Mistig in het park

Het was te mooi om niet even naar het park te lopen afgelopen maandag (de 19e).

Ik hou van die stilte in de mist. 

Ik stopte even bij dit doorkijkje. 

Het is mijn favoriete plek in het park.

De mist is al bijna opgetrokken alleen in de verte is het nog een beetje mistig.

Rosse Stekels, goudvinken en de rest

Een kleurig begin.

Januari is een week oud en ik heb al 66 verschillende vogelsoorten gezien.

Afgelopen woensdag samen met Huib en Riet naar Bilthoven, 

waar we maar liefst 3 goudvinken zagen!!

Helaas zaten ze niet echt vrij en ik kon geen statief gebruiken.

En al zijn de foto's niet optimaal, ben ik er toch blij mee, 

want wat is het toch een schitterend vogeltje! Met een on-Nederlands kleurtje!
(toch een aanrader om de foto's in de vergroting te bekijken, klik op de eerste foto)

Je  zou bijna vergeten dat hij ook grijs/zwart en wit in de veren heeft!

Ook in Bilthoven een Boomklever

En de eerste Sijsjes!

Nou, die waren eigenlijk helemaal niet te doen.....bijna recht boven me,met superslecht licht, maar dit had ik er dus toch nog van kunnen maken, en dat doe je dan ook bij de eerste sijsjes van het jaar, :-)

Later op de dag in Oud-Zuilen de twee Rosse stekelstaarten opgezocht. Gekke grappige eendjes!
Het staartje verraadt waarom ze zo heten. Dit is het winterkleed, dus niet de hemelsblauwe snavel, die hij 's zomers heeft.

Rosse Stekelstaart (M)

En hier laat hij dan zijn "winter"- snaveltje zien (niet lichtblauw)

In een volgend slootje zwom het vrouwtje. Ze  kwam lekker dichtbij!

Rosse stekelstaart (V)

een brede snavel en een duidelijke wangstreep.

En het is nog maar 8 januari.....

Het was een leuke afwisselende week.

Met als hoogtepunt wel die Koereiger natuurlijk!

(die ik op 5 januari ook nog maar even bekeken heb voor de jaarlijst!)

Nu zat hij aan de overkant van de Waver. Met een ijzig koude wind, zat hij lekker in de luwte van een mollig schaap. Ik was er met Marianne en Frans. Frans heeft er ook een blog van gemaakt. Hij zat aan de goeie kant in de auto en maakte foto's van de koereiger met gevangen muis/mol/rat(?)

dat zie je >HIER < klik daarop om zijn blog te zien.

Een Tjiftjaf in januari was ook wel leuk

Gezien bij de Dirck A. Lambertszkade, waar Marianne en ik op 4 januari het pad afwandelden.
 (ook nog 9 nonnetjes gezien)

Ook de zwarte zwaan mag in de eerste week-blog niet ontbreken. Ik heb daar wat mee. Hij doet me denken aan prachtig uitgedoste vrouwen uit vorige eeuwen met ritselende wijde lange rokken!!

Maar vooral aan mij Overgrootmoeder, die ik uiteraard nooit gekend heb, maar waarvan de foto mij altijd intrigeerde.

(deze foto is gemaakt op 21 maart 1869, zij was toen een jonge vrouw van 22 jaar!)

Zwarte zwaantjes doen mij dus aan haar denken, en dat is toch leuk!

Zo kom je lekker buiten en zie je van alles!

De hut van Marie is dat nog wat?

Hoe gaat het met de hut van Marie?
Ik zit er af en toe wel maar omdat het niet echt koud is, geen bijzondere soorten erbij.

(in  de vergroting bekijken kan door op de eerste foto te klikken, dan komen de foto's beter uit)

Het lijkt wel of iemand een opzetje heeft gemaakt voor een olieverf schilderij 

als je kijkt naar de achtergrond.

Koolmees

wat een felle oogjes!

dagelijks komt deze vink nu langs,

net als de drie pimpelmezen

hier met wat wind in de veertjes ;-)

Beetje krap uitgesneden aan de rechterkant, maar dat hing het netje met pinda's!

Gewone  soorten die af en toe een vliegje vangen en af en toe een zaadje of nootje meepikken.

Zo komt voor het eerst in het seizoen ook een houtduif op de stronk.

Dan valt er een piepklein laagje sneeuw!

en dat is zo leuk!

De pimpel zit in de motsneeuw met natte veertjes( staat ook even als header)

De merel met sneeuwvlok op de snavel

En oh, toen ik de voedertafel inrichtte, droomde ik van een roodborstje in de sneeuw!!!!

Het roestbruine buikje van de man vink licht op met die sneeuw.

Het is nu al geslaagd!

nu nog een sijsje........