KIEVITEN
Kievit -Northern Lapwing - Vanellus vanellus
Op 9 maart zitten er 22 kieviten in het Parkbos de Haar. Omdat ik daar zo'n beetje om de dag ga kijken, lukt het me een kievit te fotograferen die mijn kant op komt. Als je er maar vaak genoeg bent krijg je zulke kansen. Ik hou ervan. Met het aantal ben ik ook blij, want nu in de buurt alle graslanden worden volgebouwd met woningen en bedrijfspanden zijn ze hun plek van vorige jaren kwijt! Hopelijk wordt dit een nieuwe plek om te broeden! Het is ideaal voor ze. Ruimte, overal kort gras met droge strootjes, kuiltjes en kluitjes aarde. Niet onbelangrijk is het feit dat door het weer aanzetten van het pompje er water blijft staan op het weiland zodat er voedsel te vinden blijft ook in droge periodes. Daar hebben alle weidevogels baat bij.
(de foto's zijn op verschillende dagen gemaakt)
Mooier dan in deze periode krijg je ze niet: In schitterend broedkleed !
De Grutto werd de Nationale vogel, maar de Kievit vond ik ook een echte kanshebber.
Er wordt goed gekeken of er wat beweegt in de grond en er wordt net als wat merels en meeuwen bv doen: getrappeld met de pootjes om de wormen omhoog te halen. Ik vind het altijd heel leuk om te zien.
Er zit heel wat tijd tussen de foto's want, hij vliegt soms even naar de andere kant van het water en loopt al foeragerend een eind heen en weer....
en, ja hoor, hebbes een regenworm !
Hij ziet me, maar accepteert mijn aanwezigheid. Ik sta dan ook vaak uren heel stilletjes tegen een boerenhek op ongeveer 8 tot 10 meter afstand. Dat is voor een oh zo schuwe kievit al heel dichtbij, maar hij begint mijn gewoontes te herkennen!
Het is een mannetje, dat zie je aan de langere sierveren op de kop en een flink zwart slabbetje onder de kin.
Grappig zijn die sierveren hè? Die lange sierveren heeft het mannetje trouwens alleen in de broedtijd. Daarna zijn ze net ze groot als van het vrouwtje.
Er wordt weer getrappeld en weer wat gevonden.
Hieronder zie je de perfecte combinatie van de vogel en zijn omgeving.. Wat een mooie schutkleur. Dit is een vrouwtje. Beduidend kortere sierveren op de kop en in het midden van het befje onder de kin een wit stippelig vlakje. je kunt het nog nét een beetje zien ( in de vergroting) Hoewel ik dit alleen uit eigen bevindingen concludeer hoor, het kan best zijn dat niet alle vrouwtjes dit hebben. In ieder geval wel die korte sierveren. En ik snap dat als ze plat in het gras ligt over de eitjes, de witte veertjes bijna niet te zien zullen zijn.
Op het moment dat ik dit blogje publiceer zitten er al een aantal op veilige afstand verspreid in de weilanden op hun gekozen nestplaats. Die krijg ik niet meer zo op de foto. Voor mij is het nog wel een uitdaging om te checken of er bij het plasje nog een kievit met een kleurring tussen zit . Als ik er een kan aflezen - wat me al twee keer gelukt is - geef ik het door aan het Ringers van VRS ringstation De Haar uit dit gebied. Het is toch fantastisch om te ontdekken dat een kievit gezond en wel precies op dezelfde plek terugkeert?
Meer info zie link>
Bij zo'n schuwe vogel, moet je echt geluk
hebben om zo'n serie te kunnen maken...Ik denk dat me dit niet gauw nog een keer gaat lukken.
Ik maakte nog een vierkant wenskaartje van deze schoonheid.
pffft , wat een heerlijke dagen waren dat !!!
