Een teer huidje

Vandaag met Paul van de Werken en Frans, mijn broer naar Kampina om te vogelen, te vlinderen en de libelle-ren.

Het is al te laat op de avond om daarover nog een uitgebreide Blog te maken. Meer over de dag, komt later.Maar een meevallertje was, dat ik dankzij Paul een nieuw Libellehuidje aan mijn verzameling kan toevoegen,Hij zag het aan een waterplant hangen. Met een wigvormige tak en wat hulp, dat ik niet helemaal in het water zou storten (wat natuurlijk wel grappig zou zijn geweest :) , lukt het het tere omhulseltje van de plant te steken.
Hebbes!

Ik denk dat het van een Grote Keizerlibel is.

Een teer huidje.

En een wonder hoe hieruit de nieuwe libelle uitkruipt en aan zijn

vliegend bestaan begint. Zeer fascinerend.

Ondertussen bericht:

het is waar, het is een Grote Keizerlibel, die hier uit is gekropen.

Hier een overzicht van diverse huidjes.

Klik hier voor de site   en klik op de soort voor  het bijpassende huidje.

(de libellesite van Dolf staat ook rechts in mijn Blog)

Natuurlijk heeft Paul al een mooi blog gemaakt van de dag

Hij gelooft ook nog in sprookjes

Kliekjesdag

Zo heette het vroeger, als er restjes eten van de week werden verwerkt in een maaltijd.

Zo had ik nog wat foto's liggen, van afgelopen maand.

Een mengeling om vluchtig te bekijken. Van alles wat.

Kliekjesdag.

Boterbloem

Niet zo spannend maar wel lekker geel.

Geel Soldaatje:

Bijna boven.....ohhh wat hoog.....

Yes!

Lepelaar in de Groene Jonker

Ooievaar in  de polder Haarrijn

Kleefkruid

Kok

Meerkoetenzorg

Witte Reus (Volucella pellucens)

Hoezo, wit...? Hier zie je beter waarom hij zo heet :-)

Zwarte Zwanen op de Haarrijnse plas

Knobbel

Turepiepje.......(juv.Tureluur)Waverveen.

Fred and Ginger

Apart......

In het landschap wegdromen en de inspiratie herkennen die schilders van het licht opdeden.

En natuurlijk kom ik zonder statief en met mijn eenvoudige camera tekort,

maar je snapt wat ik bedoel.

Oranje Havikkruid

Natuurlijk zat de maand ook vol libellen.

weidebeekjuffers zat

Drijvend op de Heicop

En drijvend in het kroos.

Jagend boven de polder, de bruine Kiek.

Het noodweer wat niet kwam.

Tussen de buien door was het dus nog niet zo slecht buiten!

En heb ik mijn "kliekjes-kiekjes"gedeeld

Maar..................het wordt tijd voor nieuwe soorten in een nieuwe omgeving!
Alleen moet het weer dat ook willen.

Patrijzen in Papendorp

Gisteren een libellendag, vandaag val ik in de prijzen !
P(at)rijzen (nauwelijks grappig :-)
Laat ik nou never nooit een Patrijs hebben gezien en ik heb de afgelopen 30 jaar niet in de Zeepeduinen gewoond....waar dat op slaat zie je hier

Vanmorgen samen met Huib naar Papendorp in Utrecht om de Patrijzen te zien en op de foto te zetten.
Deze beestjes zitten er al tijden (jaren), maar ja, je ziet ze niet altijd. Als ze slapen liggen ze plat in het gras en met hun schutkleurtjes vallen ze dan niet echt op. En ik was er gewoon op de verkeerde momenten.

Ze staan overigens op de rode lijst.
Het gaat  niet goed met ze.
Ik hoop dat de populatie weer zal toenemen, want het zijn mooie beestjes.
Ze leggen wel 10 tot 20 eieren, dus daar ligt het niet aan.

Bedreigd of niet? Tot ver in deze eeuw was de patrijs een algemene broedvogel, met een populatie van naar schatting enkele honderdduizenden broedparen. Vanaf de jaren vijftig wordt gesproken van een afname, die met name in de jaren zestig en zeventig schrikbarende vormen heeft aangenomen en welke nog steeds voortduurt. Rond 1975 bedroeg het totaal aantal broedparen minder dan 50.000 en begin jaren negentig was het verder geslonken tot 20.000-25.000 paar.
Inmiddels kunnen we spreken van nog slechts 10.000 paren. De afname is het sterkst in het oosten en midden van het land.

Bron: met info en geluid

Dit is het vrouwtje.

 Ze heeft een kleinere buikvlek dan het mannetje en is doffer van kleur.

Ook de wenkbrauwstreep is vager dan bij het mannetje.

Dit is het mannetje. Hij houdt de omgeving goed in de gaten.

Zolang wij in de auto blijven ziet hij in ons geen gevaar.

Bedankt Huib. Ik heb een nieuwe soort en het was heel leuk die patrijsjes te zien scharrelen en waggelen (want zo lopen ze....)

Op de blog van Huib  staat hier ook een bericht over, maar dan anders.


algemene info over de patrijs....nee geen recept!
Het begint een gewoonte te worden, maar ik eindig met een eigenwijs Kwikkie.

 

Korenboutenjacht

Op 14 juni meende ik een Bruine Glazenmaker te hebben gezien in Klein Limburg , zoals dit gebiedje heet achter het slot Haarzuilens. Daarom wilde ik op de zaterdag bij gunstig weer  terug om nog een te kijken. Het is redelijk weer. Iets teveel wind en te weinig zon, te lage temp.maar het moet lukken.

Paul van de Werken wilde ook wel eens mee en had nog nooit een Bruine Korenbout gezien (of als zodanig herkend)
Nou, dat kon geregeld worden.
Hier had ik er één gezien....dus dat wordt zoeken zou je denken naar een speld in een hooiberg.
(Terwijl ik er bij de Kromme Rade wel 10 had :-)
We spreken af bij de P-plaats van de Teltrekpost en gaan op pad.
En..............we hebben hem gelijk!     Hup....weg!
Paul gaat alvast in het natte gras liggen gefocust op een mooi grassprietje, waar de Korenbout net nog had gezeten, maar daar landt hij natuurlijk niet weer.
Maar de aanhouder wint en tuurlijk gaat het toch lukken met close-ups van 30cm afstand van de beestjes. Niks wegvliegen...!!

Het is bijzonder als je de Gewone Oeverlibel van dichtbij kunt benaderen, maar ook dit lukt vandaag als we maar heel voorzichtig sluipen.

Aan het klikken van de camera, begrijp ik dat Paul mooie macro's maakt.

We wisselen af, om allebei de kans te krijgen, en doen een stapje opzij in slow-motion.

We zien ook een trio Gewone Oeverlibellen het buitengewoon gezellig hebben.

De Vroege Glazenmaker wil maar niet zitten en jaagt over de sloot.

Even later struikel ik er bijna over tussen de brandnetels. Mazzel.

(Dat bedoel ik)

Wel lastige beestjes hoor. Als Paul me roept:"daar zit een uh...

ja ...weg!!"Die hadden we nog niet.

Mooi als we later ook de vrouw Bruine Korenbout zien. Dan heb je ook gelijk het stel compleet.

Het is een al wat ouder vrouwtje. Dat zie je aan de kleur van het lijf. Bij jonge vrouwtjes is dat fris oranje, maar bij de oudjes is dit al vrij donker bruin en nauwelijks meer oranje te zien. Evengoed een hele mooie grote  libelle.

Na heel veel:"daar zit....zat...ie!"

of

"ja, dat  was één stap te ver!"

toch veel close-ups kunnen maken.

Bedankt voor je gezelschap Paul, het was gezellig.
Op  de  blog van Paul sta ik er gekleurd op. Poeh poeh!

P.S. Paul vroeg op gegeven moment, hoeveel soorten zijn er eigenlijk....?
Ik heb dat zoals beloofd even nagekeken:
Uit mijn Libellenveldgids ( Libellen van Europa van  Tirion Natuur) :Van de subarctische gebieden tot de tropen en ook inde alpiene zones
van het hooggebergte komen libellen voor, met in totaal 6000 soorten, die nu wereldwijd bekend zijn!
Zij bewonen de aarde al 300 miljoen jaar en zijn morfologisch nauwelijks veranderd. Je kunt ze dus levende fossielen noemen.
Kom ik aan met 28 soorten (Paul trouwens 27) Op waarneming staat het hoogste aantal waarnemingen van de soorten op 68. Dat geeft een indicatie hoeveel er hier vliegen.