Een maatje te groot

Omdat er fraai weer is voorspeld (op een enkele bui na)en je over morgen dat nog niet kunt zeggen, trek ik er NU opuit. Richting Kortenhoef. Langs de stille plas even gestopt, er zaten heel veel tafeleenden, slobeenden, smienten enkele brilduikers, en 3 nonnetjes (2x v, 1 x m)

Na een wandeling over de Lambertuskade en een blik over het water vanuit de kijkhut over de Loenderveense plassen, ga ik ook nog even naar Kockengen. Die enkele bui valt als ik naar de auto loop.

De rest van de dag geen regen, heb ik ff mazzel.

In het polderreservaat van Kockengen zie ik een Blauwe reiger en opvallend genoeg blijft hij gewoon in het water staren min of meer gefixeerd, terwijl ik toch best dichtbij kom.

De reden moet een kikker of visje zijn.

Ik blijf dit even aanschouwen, ben benieuwd wat de vangst zal zijn.

Nou, dat is me een kanjer....!

Volgens mij staat ie te  trillen op zijn poten van  sensatie over zijn behaalde succes!

De  vis wordt opgeprikt en naar de kant gehaald.

Maar na wat gesleep en even een probleem hoe hij zijn snavel weer uit de  prooi trekt, valt het kwartje:  Dit  wordt hem niet! De prooi is echt een maatje te groot is om te  verorberen!

Even een dip en dan gaat de reiger weer vrolijk verder op jacht. Zo gaan die dingen, maar het was een mooi moment!

Na deze oppepper, want ik heb er toch ook van genoten, besluit ik de heicop te volgen en zo via de Portengensebrug een rondje te lopen. Wat is het hier mooi!!

Een torenvalkje kan ik ook redelijk dicht benaderen. Dus die gaat op de plaat.

En dat ik languit in de schapenpoep terecht ben gekomen daar heb ik het maar verder  niet over...Ik had gelukkig alleen wat ganzen (en schapen) als toeschouwers, die zich hier niet slap om moesten lachen. Met bemodderde vieze broek en handen verder. Knietjes blauw, maar camera en kijker nog heel!

Het schemert al als ik naar huis ga. Maar het was de moeite waard.