Hondenkop!

Nee, ik ben niet aan het schelden...
Ik heb het over een prachtige passagierstrein: de elektrische twee wagentrein  mat'54, beter bekend als de Hondenkop, vanwege zijn robuuste snuit. (die karakteristieke kop, moet je maar via onderstaande link bekijken, zo en-profile kon ik de trein net niet fotograferen.)
Het is wel een opmerkelijk uitstapje voor mij, geen natuurblogje, maar het was wel mooi weer, dat dan weer wel ;-) En dit blogje een vreemde eend in de bijt!

De Hondenkop toch een sensatie die voorbij te zien rijden anno 2013....

Een groot brok solide vernuft, een waar staaltje degelijk vakmanschap. Als die nu nog zou rijden in de normale dienstregeling, zouden we allemaal lachen om blaadjes op de rails ;-)
Ik zag deze trein op 13 april 2013 voorbij rijden in Groenekan op weg naar Bilthoven.

Ik was uiteraard aan het vogelen en zag bij de spoorwegovergang ineens een bosje mensen staan met grote camera's. Een bijzondere vogel, dacht ik, maar het waren treinspotters!

Het is ook een stukje nostalgie uit mijn jeugd.  Dat je het eng vond als kleuter, de hoge stap te maken de trein in via het ijzeren treetje, maar vol vertrouwen dat je knuistje de toegestoken hand zou vinden.. Een herinnering aan mijn vader die kaartjes kocht, 2e klas en een zusje, die bezorgd aan zijn jas trok: "Papa, ik zit in de 3e klas !". De trein, die onlosmakelijk voor mij verbonden was met een nieuw jurkje krijgen en en een ijsje eten met een parapluutje erop. En later de wetenschap dat je opgestapt in Bilthoven precies tijd had één sigaretje te roken voor je in Utrecht aankwam op het Buurtspoor.

En dat denderde nu mooi glimmend groen en geel voor mijn ogen voorbij 

met al die mooie herinneringen, die nog fijn nagloeiden.

Glimmend zei ik toch?

En dan is hij alweer voorbij, daar gaat ie:

Ik kon de foto's niet zomaar deleten, vandaar dit blogje tussen de vogelblogjes door.

De volgende blog gaat weer gewoon over vogels:

 de Roodhalsfuut.