2024 - PURPERREIGERS - JUV

DE JONKIES VERLATEN HET NEST

PURPERREIGER - PURPLE HERON - ARDEA PURPUREA

In de laatste week van juli fietste ik - tig x naar de purperreigerkolonie om te checken of de jonge purperreigers al te zien waren. Ik werd uiteindelijk niet teleurgesteld. Soms zag ik door de verrekijker wat bewegen en dat was het dan. Ik moet er ook wel bij zeggen dat in het midden van het broedgebied een plekje is, meer open met lage struiken aan het water, waar de jongen vermoedelijk vaak waren, maar aan het oog onttrokken. In die laatste week gebeurde het..ik kreeg ze goed in beeld, soms drie, zelfs vier tegelijk.. Eerst nieuwsgierig overal bovenuit kijkend maar al snel flapperend met de vleugels. Het werd een vast patroon.  Iedere middag waren er wel een paar te zien. Het was fantastisch!

De jonge purperreigers bovenin de bomen, zo wilde ik ze al jaren fotograferen. Nu dan eindelijk gelukt!

Kijk hem staan met zijn ingebouwde airbag....

Beneden zag hij futen kreeftjes en visjes vangen en een waterhoentje stapte vrolijk langs de kant rond. Aantrekkelijk!  En de sprong met het nodige gestuntel  werd gewaagd!

Beneden vond hij een mooi plekje om te ontdekken wat er allemaal in het water bewoog.

Je ziet de waterhoen ook op de foto.

er bewoog iets vlakbij...

en het zwom zo onder het plantenpolletje waarop hij stond..

Hoera een bes gevangen!

De foto's waar je meer van de omgeving ziet met het water, geven een rustiger beeld. 

Op een middag zag ik ze alleen maar bovenin de struiken. Ik wachtte geduldig tot er wat gebeurde. Opvliegen bijvoorbeeld...Het is wel ver weg, dus een behoorlijke crop...Dit was rond 11.00 uur.

In de bomenrij vooraan langs het water was een stuk dichterbij. Zo trof ik ze een keer vroeg in de middag aan. Aan iedere kant van de inham zat er een, maar het tweede jong zat geheel tussen het blad, dus stelde ik me tevreden met de reiger op onderstaande foto. 

Het kan veel beroerder.😀

Meestal zaten ze rond drie uur in de middag onder aan de struiken, steeds op dezelfde plek.. Ik nam het te felle licht op de koop toe.

Twee naast elkaar, wat had ik die graag beter op de plaat gezet. Maar die kans kreeg ik niet meer.

Onderstaande reiger ontdekte ik tussen het groen, nadat ik een flinke plons had gehoord. De landing verliep schijnbaar niet vlekkeloos. Veren vochtig en kuifje coupe punk...

Ondanks het felle licht, was dit wel de leukste...

Hier laat ik het maar bij, want de vele foto's die ik nog meer heb gemaakt zijn min of meer hetzelfde.. wat een luxe!

Het was een feest om ze steeds op te zoeken, te zien en vooral te horen. 

Dat feestje is nu afgelopen. De purperreigers zijn half augustus vertrokken.