Blog-header

Blog-header
FUUT -GREAT CRESTED GREBE - Haarrijnseplas 2019

zaterdag 18 januari 2014

Roodhalsfuut


De Roodhalsfuut - echt een mooi fuutje

In de Loenderveense plassen (NH bij Kortenhoef) zwemt een Roodhalsfuutje rond. Een adult in winterkleed. Die had ik nog nooit gezien, wel in het mooie zomerkleed in Gravenbol (bij Maurik) vorig jaar.Toen met echt een  roodhalsje
Ik heb vandaag even met geduld moeten wachten tot de fuut van midden op de plas naar de kant kwam.
Maar daar was ie dan! Het weer was wisselend bewolkt, en dan weer een waterig zonnetje, vandaar dat er wat kleurverschil in zit. Maar, ja zo was het.Ik had wat extra moeten plussen. Spijt dat ik daar niet beter op gelet heb. Witbalans had ik wel op bewolkt.)
Ik heb er van  genoten. Dat mag blijken uit de vele foto's én een filmpje!!

Het filmpje:. Het beste is in de zwarte balk onder het filmpje te kiezen voor de weergave in You Tube, als  je dat in beeld hebt daar ook weer op de zwarte balk klikken op het wieltje en dan kiezen in plaats van kwaliteit automatisch voor de beste weergave (bovenste, 1080pHD),gaat het te snel kun je links met het ronde pijltje opnieuw afspelen, dan houdt YT de HD instelling vast.

Ook hier geldt: klik op de eerste foto om de serie vergroot in de lichtbak te zien.
Had net gedoken.
gelijk anders als de zon meer licht doorlaat.






nog ééntje dan.....De vage vegen, zijn van het riet dat natuurlijk altijd in de weg zit...
Je ziet het, ik vind het een super leuk fuutje ;-)
En al zou ik de soort dit jaar niet meer zien: ik ben nu geheel verzadigd!
Hoewel.....
in zomerkleed is hij nog mooier!

woensdag 15 januari 2014

Hondenkop!

Nee, ik ben niet aan het schelden...
Ik heb het over een prachtige passagierstrein: de elektrische twee wagentrein  mat'54, beter bekend als de Hondenkop, vanwege zijn robuuste snuit. (die karakteristieke kop, moet je maar via onderstaande link bekijken, zo en-profile kon ik de trein net niet fotograferen.)
Het is wel een opmerkelijk uitstapje voor mij, geen natuurblogje, maar het was wel mooi weer, dat dan weer wel ;-) En dit blogje een vreemde eend in de bijt!

De Hondenkop toch een sensatie die voorbij te zien rijden anno 2013....

Een groot brok solide vernuft, een waar staaltje degelijk vakmanschap. Als die nu nog zou rijden in de normale dienstregeling, zouden we allemaal lachen om blaadjes op de rails ;-)
Ik zag deze trein op 13 april 2013 voorbij rijden in Groenekan op weg naar Bilthoven.

Ik was uiteraard aan het vogelen en zag bij de spoorwegovergang ineens een bosje mensen staan met grote camera's. Een bijzondere vogel, dacht ik, maar het waren treinspotters!
Het is ook een stukje nostalgie uit mijn jeugd.  Dat je het eng vond als kleuter, de hoge stap te maken de trein in via het ijzeren treetje, maar vol vertrouwen dat je knuistje de toegestoken hand zou vinden.. Een herinnering aan mijn vader die kaartjes kocht, 2e klas en een zusje, die bezorgd aan zijn jas trok: "Papa, ik zit in de 3e klas !". De trein, die onlosmakelijk voor mij verbonden was met een nieuw jurkje krijgen en en een ijsje eten met een parapluutje erop. En later de wetenschap dat je opgestapt in Bilthoven precies tijd had één sigaretje te roken voor je in Utrecht aankwam op het Buurtspoor.
En dat denderde nu mooi glimmend groen en geel voor mijn ogen voorbij 
met al die mooie herinneringen, die nog fijn nagloeiden.
Glimmend zei ik toch?

En dan is hij alweer voorbij, daar gaat ie:
Ik kon de foto's niet zomaar deleten, vandaar dit blogje tussen de vogelblogjes door.

De volgende blog gaat weer gewoon over vogels:
 de Roodhalsfuut.

vrijdag 10 januari 2014

Mooi buiten - januari 2014

Het jaar was wat stuntelig begonnen voor mij, maar het ziet er naar uit dat het allemaal goed gaat komen en ik ben weer voorzichtig begonnen met steeds een kilometertje verder te lopen en wat te vogelen.
Zaterdag even de Zwarte Ibissen opgezocht, waar Huib en ik  Paul ook nog tegen kwamen, altijd gezellig!
(klik op de eerste foto om de hele serie in de zgn. lichtbak te kunnen zien, voor een vergroting)



Zondag 5 januari met Don en Marianne in een vogelhut van Han Bouwmeester

Daar maak ik mijn eerste foto van een kuifmees. Dat is niet mis.
De kuifmees was een cadeautje, want ik heb maar heel even kans gehad
er zo een foto van te maken. Of de staart stond er n.l. niet op of met zijn neus (snavel ;-) tegen een stronkje, maar toch was ik er blij mee. Ook de man vink ging heel stoer poseren. Hoewel we gehoopt hadden op kruisbekken dichtbij of een roofvogel, was ik toch heel tevreden deze dag. De finale namen de badende mezen voor hun rekening. Het was gewoon lachen en vertederend.
Kijk gezellig mee dan zie je wat ik bedoel.




Alsof hij volledig bewust was van het feit dat hij model stond.....

De merel was een heel ander verhaal. Ik had een beetje baldadig vlak voor de opening van de hut een kruimpje brood gegooid.Niet goed gemikt en het viel iets te dichtbij. Ja dan krijg je dit!
Klom zowat naar binnen en kon nog maar net met mijn telelens!
Nog iets dichterbij met de zon van links op het oog, daar moest ik wel om lachen hoor.
Het vrouwtje keek wat verder weg de kat uit de boom.
Ik vond de kop zo in het zonnetje wel leuk.
en  ja, merels hebben ook een tongetje ;-)
Dit is een betere foto van het mannetje merel
(zonder bewerking)
De pimpel- en koolmezen namen in de namiddag gezamenlijk een bad,
Het was een drukte van je welste 12, 14 hoeveel waren het er eigenlijk?!
Het groepje kwam aanvliegen en stortte zich massaal in het water. 
Bath-party time!!!!!










drie op een rij

Woensdag 8 januari met Huib naar Rhenen en Elst en langs de Lek terug, heerlijk!
Met een verrassing: een nieuwe soort voor mij, waar ik al vanaf 2008 naar  uitkeek, maar steeds maar niet kon vinden. Nu ineens vlak voor me op de grond !! En daar sta je dan  met je telelens. Het werd een wazig bewijsplaatje, maar dus wel een nieuwe soort:  de Zwarte Mees. Ik kan nog net de tweede korte vleugelstreep zien, en doorlopende vaalgele vlak vanaf de borst naar de wangen de golvende zijkanten van de zijkruin, de leigrijze mantel en witte vlek achter op de kop. Wazig, maar voor determinatie voldoende. Daarbij de voldoening dat ik hem zelf goed heb herkend.
Het was goed toeven in Elst en Rhenen.
Over een weidse vlakte zie ik "wild" lopen (achter een draadje, dat wel)
Maar ik geniet , het is zo anders dan de polders en plassen.


boomklever
staartmezen
En, er volgde een fijn toetje: Een wonderschoon vrouwtje bosuil



Bij de Lek stond de zon al erg laag. Op de voorgrond zie je enkele van de ca. 300 Wulpen, 
die hier gezamenlijk rusten.
Ik knapte er echt van op!